Και όταν λέμε things εννοούμε πολλά και διάφορα things. Και όσο λιγότερο ελεύθερο χρόνο καταλήγω να έχω με τα χρόνια, τόσα περισσότερα πράγματα θέλω και προσπαθώ να κάνω. Παράλογοοοοοοοοοο.
Έχω παρατηρήσει ότι γίνομαι πιο αποδοτική όταν κάνω πολλά πράγματα συγχρόνως και καταφέρνω με τρόπο μάλλον μαγικό και άγνωστο να τα χωρέσω στον μηδενικό ελεύθερο χρόνο μου..
Σε αυτή την πιο «σοφή» φάση της ζωής μου λοιπόν και μετά από αρκετές χαμένες ευκαιρίες κοιτώντας πίσω μου, έχω υιοθετήσει κάποια απλά μότο…
ΜΟΤΟ 1 :Φρόντισε στην μέρα σου, όσο πολυάσχολη και αν είναι, να κάνεις τουλάχιστον ένα πράγμα που σε ευχαριστεί.
ΜΟΤΟ 2 : Ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσεις κάτι καινούριο.
ΜΟΤΟ 3 : Όταν θέλεις να φτάσεις κάπου, αλλά το ταξίδι σου φαίνεται ατελείωτο και μακρύ, απλά κάνε το πρώτο βήμα και είσαι ήδη στον δρόμο σου για εκεί… Είναι και τότε που συνειδητοποιείς πόσο κοντά είναι τελικά.
Και άλλα πολλά τέτοια μότο, που όσο μεγαλώνω, τόσο πιο σοφή με κάνουν!!!
Στόχος μου λοιπόν είναι να προσπαθήσω να εντάξω στην καθημερινότητά μου όσα περισσότερα πράγματα θέλω, μικρά ή μεγάλα. Έκανα την λίστα μου με όσα αγαπώ, με όσα θα ήθελα να ξέρω ή να κάνω και προσπαθώ να δω πώς μπορώ να τα κάνω μέρος της ζωής μου, πώς μπορώ να τα χωρέσω…
Γιατί αν κάτι το θες πραγματικά βρίσκεις τρόπο και το χωράς. Το πιο δύσκολο είναι να βρεις αυτά που σε κάνουν χαρούμενη και όχι ο χρόνος που θα χρειαστείς για αυτά. Γι αυτό κανόνας ένας και μοναδικός, να είσαι ανοιχτή να δοκιμάζεις τα πάντα, ακόμα και αυτά που δεν πιστεύεις ότι σου ταιριάζουν ή ότι θα σου φέρουν κάποια ευχαρίστηση. Μην σταματήσεις να δοκιμάζεις, θα εκπλαγείς από τον ίδιο σου τον εαυτό!!!
Και απλά σκέψου, πόσο φανταστικό θα ήταν να κάνεις κάθε μέρα THINGS YOU LIKE TO DO!
Ένα από τα πράγματα που έπρεπε οπωσδήποτε να μάθω από τις γιαγιάδες μου μεγαλώνοντας ήταν πλέξιμο, κέντημα, τσιγκελάκι! Δεν ξέρω αν τελικά ήταν τόσο απαραίτητο για το μέλλον μου ή ήταν ένας εύκολος τρόπος για αυτές να με έχουν απασχολημένη και σε ένα σημείο. Όπως και να έχει, στο τέλος,…
