…για τις τυχερές που δεν δουλεύουν το καλοκαίρι!!!
Ας ξεκινήσουμε από το προφανές… Δεν είναι διακοπές με τα παιδιά, είναι διακοπές για τα παιδιά!!!
Ας δούμε λοιπόν από κοντά τι ακριβώς σημαίνει αυτό.
Στις διακοπές με τα παιδιά… ξυπνάς ή πιο σωστά σε ξυπνάνε, ετοιμάζεις πρωινό, στρώνεις κρεβάτια, ετοιμάζεις τα παιδιά για την παραλία και φυσικά ότι θα χρειαστείς για την παραλία, βλ φαγητά, νερά, αλλαξιές, ομπρέλα, καρεκλάκια κτλ
Φορτώνεις το αμάξι, στην καλύτερη, αλλιώς φορτώνεσαι εσύ η ίδια και καταλήγεις σε αμμουδιά όπου σου τρώει περίπου ένα εικοσάλεπτο το στήσιμο, αντιηλιακό στα παιδιά, φούσκωμα μπρατσάκια…
Κάνεις μπάνιο υπό όρους. Θες δεν θες, αν έχεις μικρά παιδιά δεν το αποφεύγεις το μπάνιο, στα ρηχά φυσικά. Δεν υπάρχει περίπτωση να διαβάσεις κάτι ή να χαλαρώσεις γιατί φυσικά το μυαλό σου είναι στην ασφάλεια των παιδιών. Βγαίνουν??? Αλλαξιά, κανένα φρουτάκι, λίγο παιχνίδι όσο εσύ μαζεύεις και ξεστήνεις και βουρ για το σπίτι.
Φτάνεις ιδρωμένη, φορτωμένη, κολλάς στα αλάτια και πρέπει να διαχειριστείς με μαγικό τρόπο τον χρόνο σου ώστε να απλώσεις πετσέτες, να αδειάσεις τσάντες, να ετοιμάσεις φαγητό και να κάνεις μπάνιο τα παιδιά όσο φωνάζουν ότι πεινάνε και φυσικά εσύ εξακολουθείς να τα κάνεις όλα αυτά χωρίς να σε ενοχλεί η αλμύρα και ο ιδρώτας που τρέχει από τα μπατζάκια σου…
Το τραπέζι επιτέλους έτοιμο, τα παιδιά καθαρά και τα πράγματα στην θέση τους… Τρώτε, μαζεύεις, πλένεις πιάτα και κάνεις επιτέλους ένα γρήγορο μπάνιο…
Μεσημεριανή σιέστα και νομίζεις ότι θα ξεκουραστείς… όχι αν δεν θέλουν να ξεκουραστούν… Καταλήγεις απλά να τους διαβάζεις ότι βιβλίο υπάρχει και αυτά ακόμα να το πάρουν απόφαση. Ίσως φανείς τυχερή και είναι από αυτές τις μέρες που καταφέρεις να γύρεις για λίγο… Ίσως…
Το απόγευμα έρχεται και φαίνεται λίγο πιο ξεκούραστο… φαίνεται. Ετοιμάζεις τα παιδιά, καπέλα, παγούρια, ποδήλατα, κάτι για φαγητό, προσποιείσαι ότι ετοιμάστηκες και εσύ και βουρ για πάρκο και παιχνίδι.
Αυτά παίζουν και εσύ απλά κοιτάς. Δεν είναι καιρός για κινητά ή βιβλία, δύσκολοι καιροί και οι κίνδυνοι πολλοί για να πάρεις την προσοχή σου από πάνω τους. Έτσι απλά κάθεσαι και τα βλέπεις να απολαμβάνουν το παιχνίδι τους. Κάποιες φορές είσαι και τυχερή. Μπορεί να βρεις και παρέα και ίσως περάσεις και καλά. Κάποιες πάλι μπορεί να βρεις και παρέα και να μην μπορείς να της ξεφύγεις!!!
Με κλάματα και οδυρμούς, γιατί «νωρίς είναι ακόμα», τα μαζεύεις για το σπίτι. Ξανά μπάνιο, γκρίνια μέχρι να κοιμηθούν ή να σε αποκοιμίσουν…
Και κάπως έτσι φεύγουν οι μέρες και εσύ κάνεις διακοπές τυχερή κρατώντας τα παιδιά στο εξοχικό ενώ ο άντρας σου είναι «αναγκασμένος» να μείνει στην πόλη γιατί δουλεύει και απολαμβάνει κάθε απόγευμα ένα άδειο σπίτι, τρώει ότι θέλει, πάει όπου θέλει, δεν έχει να σκεφτεί κανένα εκτός από τον εαυτό του και σας επισκέπτεται παρέα με τα άπλυτά του το σουκού για να ξεκουραστεί….
Χμμμμμμμμμμμμμ
Δικό σας…..
